Nog geen reacties

Briefwisseling van moeder en dochter over geloven

Even voorstellen

Anneke

annekeEven voorstellen… Ik ben Anneke, moeder van Geerke van 19 en Willemijn van 15. Ik ben voorganger van de Vereniging van Vrijzinnigen in Kampen. Wij kerken in de Levensbron aan de Vloeddijk. Naast voorganger ben ik ook geestelijk verzorger in het revalidatiecentrum De Vogellanden en organisatieadviseur binnen de landelijke protestantse kerk. Mijn geloof is ruimdenkend, vragend en zoekend.

Toch is geloof voor mij de belangrijkste dragende kracht van het bestaan. Ik heb dat ook proberen over te dragen aan mijn dochters. Anders dan ik ben opgevoed. Dat was keurig binnen de lijntjes van de synodaal gereformeerde geloof. Gelukkig wel met warmte, kritisch bewustzijn en relativering. Ik heb geprobeerd op mijn dochters over te dragen dat ze geborgen zijn in een liefde met een eeuwigheidsdimensie, en dat het christendom en de traditie uitdrukkingsvormen zijn van die liefde. Met alle haken, ogen, misstanden, maar ook zegeningen van dien.

Ik ben benieuwd of en hoe het geloof nu leeft voor met name mijn oudste dochter, die nu haar weg naar zelfstandigheid maakt. Daarover wil ik graag in briefvorm met haar schrijven. We zullen elkaar bevragen op hoe we in het leven staan e n hoe geloof daar deel van uit maakt….

Geerke

geerkeEn ik ben Geerke, 19 jaar, en student Culturele Antropologie en Islam en Arabisch aan de Universiteit van Utrecht. Ik ben door mijn moeder opgevoed binnen een christelijk traditie. Als baby ben ik gedoopt en ik ga af en toe met mijn moeder mee naar de kerk. Vroeger kregen mijn zusje en ik elke avond voor het slapengaan voorgelezen uit de kinderbijbel. Ik vond die verhalen prachtig en kende ze allemaal uit mijn hoofd.

Nog steeds heb ik een interesse voor religie en de vertellingen die daarbij horen. In mijn studies houd ik mij bezig met de rol die religie en levensbeschouwing in het leven van mensen spelen. Ik ben echter niet zo vast van geloof als mijn moeder. Mijn benadering van het geloof is eerder wetenschappelijk. De steun die mijn moeder aan haar geloof ontleent, ervaar ik niet.

Toch voel ik me thuis in de kerk en ga ik op zondag graag mee met mijn moeder. De gemeenschapszin en de aandacht voor levensbeschouwelijke vragen binnen de kerk van mijn moeder spreken mij aan. Geloven in God vind ik echter moeilijk en niet perse logisch. Ik ben benieuwd naar de redenen voor mijn moeders geloof in God. Ik vraag me af wat God voor haar betekent en of haar geloof altijd gemakkelijk en vanzelfsprekend is geweest…

Plaats een reactie